Mattotti in de pers Kleur en zwart-wit zijn verschillende talen (Erik Spaans) Mattotti experimenteert met vorm, compositie, verhaaltechniek en kleur. Naast waterverf en ecoline maakt hij veel gebruik van kleurpotlood en vetkrijt (wasco). Het verleent zijn tekeningen een bijzondere intensiteit; met vervloeiende, veelal ongearticuleerde kleuren schept hij rijke, atmosferische beelden. Mattotti en de kronkelpaden van het geheugen (Pieter van Oudheusden in Stripschrift) Er zijn vele interpretaties van Fluister mogelijk. Dat versterkt de lezer, net als bij goede poëzie, omdat hij nieuwe betekenissen in zich opneemt en assimileert. Mattotti onttrekt zich bekwaam aan de vloek van de eenduidigheid, hoewel het duidelijk zal zijn dat de lezer die pasklare antwoorden verwacht, bij hem bedrogen uitkomt. Mattotti en Kramsky geven de thematiek voorrang op de intrige, sfeer is belangrijker dan een sluitend verhaal. Hun werkwijze is associatief en gevoelsmatig en dat is ook het niveau waarop ze de lezer proberen te raken: onder de gordel van het bewustzijn. De gaten die ze laten vallen, zal de lezer zelf moeten opvullen door zijn eigen emoties aan de orde te stellen. In dat opzicht is Fluister wel degelijk een avonturenroman. Duivelskunstenaar in vetkrijt (Martijn Daalder in Oor) Mattotti’s eerste album Signor Spartaco, over de nachtmerrie-achtige visioenen van een man over zijn jeugd, maakte diepe indruk, vooral in het stripmekka Frankrijk. Maar ook buiten de stripwereld was men geïnteresseerd. Terwijl Mattotti jarenlang aan het loodzware Vuren werkte, bepaalde hij ook het gezicht van het modeblad Vanity, met een lange reeks ironische en onorthodoxe illustraties. Vanaf dat moment wordt Mattotti’s werk door critici in verband gebracht met vrijwel alle kunststromingen van de twintigste eeuw. Mattotti laat zich echter nooit vangen: hij gebruikt gewoon wat hem uitkomt, van kubisme en Duits expressionisme tot Russisch constructivisme en Italiaans futurisme. Pleins feux sur Mattotti (Pierre Sterckx in Les Cahiers de la Bande Dessinée) Ouvrez Feux à n’importe quelle page (elles ne sont pas numérotées) et vous découvrez la couleur. La bande dessinée, depuis toujours dominée par le régime du dessin et du contour, bascule ici dans l’univers inverse, pictural et chromatique. Comme le titre de l’album indique, il s’agit d’un retour à la couleur par l’élément igné. On songe à ce tableau deTurner où le peintre boute le feu aux superstructures linéaires d’un voilier (le dessin!). C’est par l’élément dynamique, un fluide, une force, que l’imaginaire parvient à détruire une forme ancienne. (...) La couleur, c’est la jouissance, et même quelque chose de plus simple, qui est le plaisir. Labeur du dessin. Plaisir du couleur. Surtout lorsque’elle s’épanche en flux picturaux, hors de la balise du trait. Une couleur dinge de Monet, du Fauvisme, de Kandinsky et de Hopper.(...). Voilà une bande dessinée qui envoûte comme une télé et qui réfléchit comme un livre. Une BD pour enfants et pour adultes. Une magie et une science. Une hypnose et une logique. Une œuvre d’art et une machine. Un feu de camp et une peinture. Lorenzo Mattotti (www.comixfactory.com) He’s been called the best cartoonist in decades. When he first came on the English-speaking scene with his book Fires he took the industry by storm, with his brushed pastel-style and his philosophically-charged writing. But here we don’t believe you should be limited to this English-speaking work. Why deprive yourself of this magnificent art just because you don’t speak the language. Go on, branch out and take hold of the beauty of Mattotti. We guarantee you won’t be disappointed Voor deze tentoonstelling werkt vzw Beeld Beeld samen met de volgende partners: Cultureel Centrum Leuven,Tweebronnen, Educatieve Jeugdwerking Mooss, Stad Leuven, Provincie Vlaams-Brabant, Het departement Culturele Studies, de centrale universiteitsbibliotheek en de audiovisuele dienst van de K.U.Leuven, Uitgeverij Sherpa/Oog&Blik Amsterdam en Edizioni Hazard Milaan.