Mattotti : "grensverleggend"
"Grensverleggend" is de beste omschrijving voor het werk van Lorenzo Mattotti (°1954, Brescia, Italië). Mattotti tast niet enkel de mogelijkheden van het stripmedium af, hij verkent ook de terreinen van illustratie en schilderkunst. Als tiener is hij al een gepassioneerd schilder. Hij studeert architectuur in Venetië en maakt naam als illustrator.

Zijn tekeningen in het modeblad Vanity zorgen voor zijn doorbraak. De onorthodoxe en vaak ironische illustraties in zijn typische beeldtaal zijn nog altijd richtinggevend voor nieuwe generaties grafici. Mattotti verzorgt bijdrages voor Le Monde, Vogue en The New Yorker, wat hem een internationale reputatie op het vlak van de grafische kunsten oplevert. Mattotti vergaart ook faam als illustrator van kinderboeken. Met zijn frisse aanpak en onnavolgbare stijl blaast hij onder andere Pinokkio nieuw leven in. Zijn schilderwerk kan eveneens op bijval rekenen. De vele exposities gewijd aan zijn schilderijen vormen een indicatie van zijn internationale erkenning als plastisch kunstenaar. Daarenboven maakt hij geregeld uitstapjes naar de lithografie, decorkunst, keramiek, tekenfilm en design. Zo ontwerpt hij een spectaculaire CD-verpakking voor Jean-Jacques Goldmans album Rouge, voor wie hij ook een animatiefilm tekent.

De ware passie van Lorenzo Mattotti ligt echter bij het beeldverhaal, zijn favoriete medium. Reeds in 1971 zet hij zijn eerste stappen in het stripmedium, samen met zijn jeugdvriend Jerry Kramsky. In 1982 raakt alles in een stroomversnelling als hij zich aansluit bij het collectief Valvoline. Deze kunstenaars van de Italiaanse strip-avantgarde zetten hem ertoe aan de beeldende aspecten van de strip ten volle te benutten.
Na een korte periode bij Valvoline vervolgt hij zijn eigen artistieke weg. Dit leidt in 1986 tot de publicatie van zijn magnum opus Vuren, een werk dat de stripwereld met verstomming slaat. Voor het tekenwerk laat hij zich inspireren door expressionistische meesters zoals Vincent Van Gogh en Edvard Munch. Het sleutelwoord voor dit album is kleur. Het album vangt stemmingen en emoties in een overdonderend palet van kleurschakeringen.

In andere toonaangevende werken zoals Caboto, Fluister en Labyrinthen gaat hij verder op dit elan, en drijft hij het kleurexperiment nog verder door. Mattotti wil zich echter niet beperken, en gooit regelmatig het roer radicaal om. Zo staan zijn zwart-wit verhalen in scherp contrast met de kleurenpracht die stilaan zijn handelsmerk was geworden. Het levert alweer een rits bejubelde boeken op, van het surrealistische misdaadverhaal Incidents, over het intimistische De Man Aan Het Raam, tot het met religieuze symboliek beladen Stigmates.
Mattotti’s stripoeuvre weerspiegelt zijn permanente zoektocht naar nieuwe beeldtalen. Zijn betoverende verhalen zuigen de lezer mee in een vloedgolf van emoties, kleuren, dromen en lijnen. De verhalen die Mattotti schrijft zijn uitgesproken poëtisch en zoals alle goede poëzie is zijn werk voor oneindig veel interpretaties vatbaar.